Avondmaal

 Afgelopen maandag deed ik in de Avonden m'n verhaaltje over de schild­erijen van Matijs van de Kerkhof.

 En zei dat het me niet zou verbazen als er - gezien z'n kennis van de klassieken - een geperver­teerde versie van het Laatste Avond­maal bij z'n werk zou zijn. Matijs mailt vandaag: 'het deed me denken aan een ouder werk van me. Toevallig dat je het erover had!' Hij stuurt een schilderij mee. En jawel, een Laatste Avondmaal. Op Witte Donderdag! Vandaag is immers de dag van het verraad.

 In Utrecht zag ik pas nog het Avondmaal op het Kartuizer drieluik, waar Chris­tus de voeten van z'n discipelen wast. Rare snuiter, die Nazarener. Er wordt gegeten, zij het sober, je ziet brood en wijn rondga­an, alsook lamsvlees. En je weet, het paaslam is Christus zelf.

 Hij laat zich opdienen. Verder wijst niets op een naderende catas­trofe. Alleen hij en Judas weten wat er gaat gebeuren.  De rest doet zich vrolijk tegoed.