Bedrog

 Een dezer dagen hoop ik Jochen Mühlenbrink (1980, Freiburg) te ontmoeten, de schilderende meester-oplichter van wie zaterdag een ex­positie opent in de Amsterdamse galerie Hofland.

 Nieuwe schilderijen, installaties en sculpturen worden beloofd, maar de sleutel bij Mühlenbrink blijft trompe l'oeil. Nieuw bedrog, onder de titel Pola Void. Zand in de ogen. De wereld wil bedrogen worden. Meteen zal ik hem vragen waarom hij deze eeuwenoude en hondsmoeilijke schildertechniek gebruikt. En wat hij ermee beoogt. Wat in de Gouden Eeuw een modisch grapje was kan nu niet anders dan een bedoeling hebben.

 Neem dit schilderij van een serie polaroids, met tape op een grijze achtergrond geplakt. Wat is echt, wat bedriegerij? Ik zal echt naar de Bilderdijkstraat moeten om dat vast te stellen. Mühlenbrink kan je namelijk zowat alles wijsmaken, zoals ik eerder in Haarlem zag. Polaroids overtuigend naschilderen? Tape? Pas op, in een schilderij vol onweerstaanbare, hyperprecieze nep - dat in Haarlem hing - had Müh­lenbrink om me te jennen een paar stukjes echte tape geplakt. Later meer.