Op het internettijdschrift Samplekanon las ik dat de Codex Seraphinianus nu makkelijk te downloaden is. Een merkwaardig boek, alleen al omdat het - als eens de hieroglyfen - onleesbaar is. In 1981 gepubliceerd door de Italiaan Luigi Serafini, die nog leeft maar niks wil zeggen.
De Codex is een soort Encyclopedie die in 360 pagina's een wereld beschrijft die lijkt op de onze, maar dan anders. In een denkbeeldige taal, met afbeeldingen van denkbeeldige wezens en voorwerpen. Handgeschreven en getekend.
Zou het een satire zijn, zoals de nog steeds buitengewoon komische redevoeringen van Tuiavii, het Zuidzee-opperhoofd ze hield over de Westerse mens, de Papalagi, met hun 'zware denkziekte' (1920)? Tot bleek dat ze bedacht waren door de Duitser Erich Scheurmann die op Samoa woonde. Er bestaat ook een uitgave met tekeningen van Joost Swarte.
Maar nee, Serafini balanceert op het scherp van de snee, tussen begrijpelijk en duister, tussen herkenbaar en raadselachtig, tussen surrealisme, ZAP-comix en Escher. Clichés uit de utopistische traditie komen voorbij, maar er zijn ook vondsten.
En over dit al hangt het onuitroeibare waas van de hippie-tijd. Alles moest anders. Maar hoe?