De Codex is een soort Encyclopedie die in 360 pagina's een wereld beschrijft die lijkt op de onze, maar dan anders. In een denkbeeldige taal, met afbeeldingen van denkbeeldige wezens en voorwerpen. Handgeschreven en getekend.

 Zou het een satire zijn, zoals de nog steeds buitengewoon komische redevoeringen van Tuiavii, het Zuidzee-opperhoofd ze hield over de Westerse mens, de Papalagi, met hun 'zware denkziekte' (1920)? Tot bleek dat ze bedacht waren door de Duitser Erich Scheurmann die op Samoa woonde. Er bestaat ook een uitgave met tekeningen van Joost Swarte.

 Maar nee, Serafini balanceert op het scherp van de snee, tussen begrijpelijk en duister, tussen herkenbaar en raadselachtig, tussen surrealisme, ZAP-comix en Escher. Clichés uit de utopistische traditie komen voorbij, maar er zijn ook vondsten.

 En over dit al hangt het onuitroeibare waas van de hippie-tijd. Alles moest anders. Maar hoe? 

 Caglar studeerde in Amster­dam. Hij onderzocht de civiel-militaire relaties in Turkije.

 Hij debuteerde in het internettijdschrift Samplekanon met zijn 'shellshock poëzie over het Koerdisch grensgebied, waarin werkelijkheden naast elkaar staan'.

 Koerd of Turk? Of allebei? En dat gezien vanuit Neder­land. Geschreven in het Nederlands.

 'De titel 34,' zegt zijn toelichting, 'verwijst naar het aantal civiele doden als gevolg van een luchtaanval van het Turkse leger op 28 december 2011. De 34 Koerdische jongens en jonge mannen uit het zuid-oos­telij­ke Uludere waren ongewapend en keerden op dat moment terug van grenshandel met familieleden in Noord-Irak. Ze werden gebombar­deerd door twee F-16's.'

 Een stukje gefragmenteerde poëzie:

 Jammer genoeg heb ik Mustafa's gezicht niet mogen aanschouwen./ Het aanleggen van een telegrafienetwerk bleek van groot belang./ De vage ruimte tussen lezen en schrijven./ En op die manier vertrokken zij naar Beirut, kindertjes./ Het schrijven van geschiedenis is even belangrijk als het maken van geschiedenis./ Liefste, soms voel ik me wanhopig wanneer ik aan je denk./ De afschaffing van eenheid in ruimte en tijd./ Momenteel wordt het aantal massagraven in Bitlis geraamd op 36./ Wat zijn de ingrediënten van een goed verhaal?/ Wolken trekken over de vallei. 

 ps. Mustafa Kemal is hier beter bekend als Ataturk.

 Iedereen weet hoe het met mij gesteld is

en u niet slechter dan een ander.

Is het niet heerlijk voor u, dokter

dat ik geen hypochonder ben?

Ik bezoek u bijna nooit, dat moet u toch

zijn opgevallen, en het is niet alleen de afstand,

het is ook de angst dat ik een dure ziekte heb

waarvoor ik niet zal kunnen betalen

en ik geloof niet dat uw medicijnen werken

hoewel ik u aardig vind en uw ziekte betreur.

Ik interpreteer uw initialen als toespeling

op mijn jonge overlijden

een gebeurtenis die ik dagelijks

ophanden houd door te roken.

Jong te sterven is een utopie

het houdt je teloorgang tegen.

Wat is dat voor ziekte?

Het heeft te maken met het probleem

voor in de twintig te zijn en naar huis te willen

om iets moois te aaien dat geaaid wil worden

maar niet naar huis te kunnen gaan.

Je kunt je lopend afvragen hoe je nog

naar jezelf kunt kijken

totdat je weet

als je heel wat ergere dingen gedaan hebt,

dat dat niet kan.

Genoeg, (...)

Lees verder op Samplekanon, dat zegt 'magaz­ines are societies'.

 Frank Keizer en Maarten van der Graaff: 'Waarom we dat hele ding uit de grond hebben gestampt is omdat we goeie teksten wilden brengen die nog niet gelezen werden.' Wat zijn samples in dit geval? 'Tekstflarden die wij afschieten. Niet perse puur tekst. Niet perse gerecycled materiaal. Daar zitten een hoop jonge mensen tussen die debuteren. Vaak wat nergens anders aan de orde komt en waarvan je denkt wat is dat goed. Zoals de shellshock poëzie van Koseoglu over het Koerdische grensgebied waarin werkelijkheden door elkaar staan.'

Vanavond is Samplekanon te horen in de Avonden. Met de initiatiefnemers en gedichten van de debuterende Caglar Köseoglu (zie eerder in Avondlog) en Hannah van Binsbergen (1993). Hier het slot van haar debuut.

III dit is redelijk serieus.

 wat ik diep in mijn gedachten weet

als ik ophoud steeds aan die vulkaan te denken

aan degene die geen naam mag hebben

ik kan verhulling niet verhelpen, geen uitdrukking

bedenken zonder me onsterfelijk

belachelijk te maken.

ik heb een smakelijke lijst gevonden spullen aangelegd

je kan het pluis van mijn gedachten kloppen en het nog

met winst verkopen ook

ik overdrijf niet

je verpleegt een kleinverdriet‑plantage

wat je hebt aan wereld is perfect

het respecteert je

en als er dan een honderdste oneigen als een kogel

slechts een splijtsel van je zegt

'dit is de wereld niet'

geloof het niet zoek

lachend naar een uitvlucht