Cornelius Quabeck (2)

 Je komt aangefietst en stuit op een geüniformeerde bewaker die je zegt dat je ‘voor de kunst’ komt en die naar de juiste ingang verwijst. Daar binnen opnieuw een geüniformeerde die je naar een balie verwijst. Aan de beurt zeg je voor de kunstcollectie te komen. Je hebt je de dag tevoren telefonisch aangemeld, dat moet. Nu je legitimatie tonen. Dat hoort erbij. Dan naar de sluis. Telefoon, fototoestel en jas komen in een plastic bak, zelf mag je door het poortje. Maar eenmaal aan gene zijde blijkt toch dat telefoon en fototoestel in een kluisje moeten. Grappig, ook kluisjes bij de Nederlandse Bank sluiten met fietssleuteltjes met rood plastic labeltjes

 Je krijgt een pasje, zoals iedereen hier. Daarmee open je de draaideur naar de kunst. Achterin een lange gang weer een balie. Daar wordt een medewerkster van de kunst voor je gebeld. Die zie je aankomen. Je bent binnen. De ontvangst is hartelijk en deskundig. Het kost niks.

 Tevoren dus even bellen naar 020-5242183 (open alleen op werkdagen) en je opgeven. Eenmaal binnen, midden in het gebouw, oog in oog met de sluimerkunst onder Schotse plaids van Cornelius Quabeck lijkt de beveiliging opeens een logica te hebben. Alsof slaap hier zwaar bewaakt wordt.