Darwin in Uruguay

 Uruguay lijkt gemaakt voor film. Alles slijt en bladdert er. Gelukkig zag ik vanavond op het nippertje het meesterwerkje Rincon de Dar­win, Darwins hoek, genoemd naar de oever van de Rio de la Plata waar Darwin in 1833 aan land ging.

 Er is daar een intelligente filmcultuur die het onvergetelijke Whisky voortbracht, waarin ook de machine in de sokkenfabriek het begeeft en een romance niet doorgaat. Kapot, stuk. Te beginnen met de wrakke pickup-truck waarmee drie mannen een afgelegen huis op het land gaan bekijken. Deze drie, erfgenaam, de notaris en de verhuizer komen langzaam uit hun zwijgen te voorschijn.

 Slijtage, pech, tegenslag en de reacties van de drie mannen daarop. Schouderophalen, nooit kwaad worden. Wat dat met Darwin te maken heeft? Darwin, zo wordt gezegd vond schelpen op plaatsen waar eens zee was en ontdekte zo het uiteendrijven van de continenten. En zo dreven Europa en Uruguay voor altijd uit elkaar. En daarom gaat in dit land alles mis.

 Behalve in deze film van Diego Fernandez Pujol. Wonderbaarlijk wat daar wordt klaargespeeld. De regie en de drie acteurs brengen een gezegende vertraging en verstilling in al wat je ziet. Wachten steeds maar wachten. Bedachtzaam. Er is alle tijd. De evolutie nam er ook z’n tijd voor, zegt een tussentekst.