De zee van Kira Wuck

 'De zee heeft honger’ heet Kira Wucks tweede dichtbundel. Tussen iets en niets beweegt bij haar veel, zoniet alles:

 'Het uitzicht veranderde nauwelijks en

lag er loodzwaar bij

toen de eerste schepen aanmeerden

zagen de eilandbewoners dat niet

omdat ze nog nooit eerder een schip gezien hadden

wel de vele rimpels in het water

iets bewoog zich naar ze toe'

 

Iets en niets. 'Is geluk verdwijnen of juist gevonden worden'.

Tweede strofe van 'Beloftes over eten en gegeten worden':

 'Aan de gedekte tafel zien we dat de vorige bewoners

halsoverkop vertrokken moeten zijn

we pakken de levens op die door anderen zijn achtergelaten

trekken oude bloemetjesjurken en overhemden aan

lezen brieven en geven elkaar een nieuwe naam

en voelen ons licht

lichter dan anderen'

Tags: