'Het uitzicht veranderde nauwelijks en

lag er loodzwaar bij

toen de eerste schepen aanmeerden

zagen de eilandbewoners dat niet

omdat ze nog nooit eerder een schip gezien hadden

wel de vele rimpels in het water

iets bewoog zich naar ze toe'

Iets en niets. 'Is geluk verdwijnen of juist gevonden worden'.

Tweede strofe van 'Beloftes over eten en gegeten worden':

 'Aan de gedekte tafel zien we dat de vorige bewoners

halsoverkop vertrokken moeten zijn

we pakken de levens op die door anderen zijn achtergelaten

trekken oude bloemetjesjurken en overhemden aan

lezen brieven en geven elkaar een nieuwe naam

en voelen ons licht

lichter dan anderen'

 'De nar luidt een nieuw jaar in

Het is zo iemand die niet ouder wordt

ik wring mij tussen ribben en

leef op de goedheid van anderen

zo verplaats ik mij van lichaam op lichaam

als een ziekte die zich langzaam verspreidt

zit ik onder je leden

en laat niemand los

kon ik maar slapen als een dier

diep en toch paraat'

 En ik? Ik hoop op een verregende oudjaarsnacht. Waarin duur vuurwerk wordt aangestoken en in de lucht gegooid. Waarna het op de natte straat valt en dooft. Zodat jongetjes het op nieuwjaarsochtend kunnen terugvinden en alsnog bij het resterende lont afsteken.

 Linke soep, dat wel. Wel de herkomst van het 'korte lontje'. 

 Toen later 'Finse meisjes' zou verschijnen vroeg ik een proef, las en belde om een afspraak. Ze was verlegen zei ze, was nog nooit geïnterviewd. Het werd het Centraal Station. Nu droeg ze een groene jas uit een andere tijd. Wij spraken, de treinen knarsten. We vluchtten onder de overkapping uit. De kleren die ze droeg moesten wel verband houden met wat ze schreef, maar ik kon daar niet naar vragen. Dat zou alles bederven. In het Liegend Konijn staan nu nieuwe gedichten, waaronder 'Minste van beide':

 Als je er niet bent dan verstop ik me in jouw huis

speel met de lichtknoppen

aan/uit/aan/uit

zwaai naar het huis aan de overkant

daarna kleed ik me aan

maak me op en was het weer eraf

een lichaam is niet voldoende om het hier warm te houden

daarom draag ik het liefst kleding die iets te krap zit

vroeger knipte je een gat in het midden van mijn trui

terwijl ik hem nog droeg

ik kruip in jouw bad

stolsels in het putje houden het water tegen

dichter dan dit zijn we nooit geweest

terwijl hijskranen buiten de tuin verwoesten

 Nachten die een winter lang duren. Zinnen als: 'dit ben ik in het oudste van de nacht'.

 Of:

 'Je komt niet weg voordat alles ontdooit

daarom trouwt men hier snel'

 Een vreemde moeder waart door de bundel. Ze wordt gezocht:

 'misschien liep ze tussen de mensen

op haar hoge hakken

een angstige reiger

waaromheen de lucht bevroor

ik zocht en zocht tot er niemand meer was'

 Morgen is Kira Wuck te horen in de Avonden.

 De tijd gaat sneller als je af en toe een plant verschuift

in de winter heb ik beweegredenen nodig

niets is hier voorbestemd

maar alles gaat geleidelijk

 dit ben ik in het oudste van de nacht

en ik waarschuw je alvast, ik word vaak verliefd

 ik herken je voordat je jezelf herkent

(je past goed bij mijn behang)

er zijn huizen waarin je beter gedijt

 we roken gaten in het bankstel

als je er nog bent als ik me omdraai

 dan ga je niet meer weg

 Ze is te horen in de Avonden op vrijdag 28 september.

 'Finse meisjes zeggen zelden gedag

maar zijn niet verlegen of arrogant

je hebt alleen een beitel nodig om dichtbij te komen

ze bestellen bier voor zichzelf

reizen de hele wereld af

terwijl hun mannen thuis wachten

als ze boos zijn sturen ze je een rotte zalm

 Overwinteren doen ze op een bank onder de sneeuw

als het lente wordt laten ze zich vollopen

om de laag beschaving van hun huid te krabben

ze hangen rond in bushokjes

en soms naakt in een meer

 In de nachtbus zetten ze hun tanden in de rubberen stoelleuning

als ze niet in slaap gevallen zijn