Gouden plaat

 Stierf in 2016. Dit zijn voor mij Eddy-dagen. Een eeuwigdurende schemering. Een keurige man, die zich nogal geneerde voor de honderden brieven die hij in de jaren '40 van meisjes kreeg. Hij bewaarde ze in een kist in het schuurtje.

 Toen wij een tentoonstelling over de jaren '50 maakten kwam hij. Een bijeenkomst in een afgedankte gymnastiekzaal. Ik kondigde hem aan, hij stond op van het gymnastiekbankje en boog. Het werd een comeback, na een periode waarin hij alleen nog voor bejaard publiek optrad..

 Eddy vertelde me van zijn eerste gouden plaat (voor 'Zonnig Madeira'), die bij hem ingelijst boven de schoorsteen hing. Op zekere dag dat hij alleen thuis was kon hij het niet laten hem uit z'n lijst te halen en op de draaitafel te leggen.

'En je gelooft het niet Wim. Wat ik toen hoorde...' (hij sprak je altijd bij je voornaam aan).

'Een accordeonpotpourri van de Drie Jacksons'.

Ze hadden een willekeurige plaat uit de ramsj goud gespoten. Eddy was wat beduusd door zijn succes als eerste Nederlandse pops­ter. In z'n schuurtje bewaarde hij een kist met fanmail.

'Wim, als je eens wist wat die meisjes toen durfden schrij­ven'. 

Christiani was de eerste Nederlander met een elektrische gita­ar, de hij net op tijd uit Amerika had weten te importeren.

'Als je platen uit die oorlogstijd hoort met een elektrische gitaar is het ofwel de mijne of iemand had hem geleend.'

Tags: