Haar groeit op de grens tussen mens en wereld. Het is deel van ons maar in het afvoerputje van de douche wordt het afval. Siri Hustvedt schrijft erover in haar 'A woman looking at men looking at women'. Haar zit halverwege, het moet toonbaar en op orde zijn. Net als je nagels. En je moeder let erop.
Het leeft, maar je voelt er niet mee, al beroeren ze de hoofdhuid. In een boekenweek met als thema 'De moeder de vrouw' weet ik meteen weer hoe ze mijn haar kamde 'met nat', Een natte kam legde de haren op orde, tot ze weer droogden en verwoeien. Er is een foto waar mijn moeder me op de arm heeft genomen en ik duidelijk probeer me los te maken uit haar omhelzing. In alle vriendelijkheid, met geduld voor de moederrol.
Hustvedt schrijft helder over de rol van het haar in dit overgangsgebied. Haar zal uitmaken of je een jongen of een meisje bent. Maar de seksuele geladenheid er van verschilt. Samson verloor zijn kracht toen zijn haar werd afgeknipt.
Husvedt herinnert zich nog hoe haar moeder haar haren 's ochtends uitborstelde, als het weer een 'vogelnest' was geworden, precíes zoals ik het later bij mijn eerste vriendin deed.