Jans Muskee laatste dag
zondag 21 augustus 2016 - 11:44
Vandaag de laatste dag in de Utrechtse Schoutenstraat, om de hoek van het Neude. Wat ik vergat te vermelden is dat z'n site onlangs van Facebook is verwijderd. Dat gebeurt - leerde ik - als er een klacht binnenkomt bij, ja wie? En die instantie besluit de steen des aanstoots te verwijderen.
Mij lijkt me dat een eervolle onderscheiding, zei ik Jans. Hij had het ook zo ervaren.
Hoe kwam ik bij zijn werk? Bladerend op Internet stuitte ik er jaren geleden op. Niet toevallig natuurlijk, Onder vriendjes was vroeger de vraag al: 'En? Staat er nog wat in?'
Op de achterste rij van m'n vaders boekenkast vond ik Playboys uit 1953, Casanova en Samuel Pepys.
Die geheimenis zit in het werk van Jans. Het mengsel van opwinding en benauwenis die uitgaat van naaktstranden.
Je kijkt er beleefd omheen. Maar ziet het toch.
Jans heeft die zelfde esthetiek. Halverwege opwinding en doe maar gewoon. In een quasi-realisme dat soms doet denken aan de Wachttoren van de Jehova's of de vroegere krantjes van katholieken voor Jong Verloofden. Noem het surrealisme.
Hij gebruikt voor de grotere scenes modellen die hij fotografeert, vroeger aangekleed uit z'n verkleedkist, nu mogen ze hun eigen kleren meenemen.
Ik staar me blind op gympen, op tassen en bizarre kleurcombinaties in kleren, die toch gewoon van de straat komen.
Links:
RSS