Jochen Mühlenbrink (2)
zaterdag 26 januari 2013 - 21:29
Er moet hem in 2009 iets overkomen zijn, waardoor hij eerst griezelig gelijkende achterkanten van schilderijen ging schilderen, en daarna verzeilde in trompe l'oeil, de techniek waarmee schilders je misleidden in de Gouden Eeuw.
Maar waarom zou een jongen van 32 in 2012 zulke net-echte achterkanten gaan schilderen? Nadat hij met zoveel succes - hij studeerde in 2007 af bij Markus Lüpertz, werkte in Californië waar hij veel van Edward Hopper meekreeg - vorm had gegeven aan een heel eigen wereld. Vol dreiging, dat wel. Hij zei me, menigten jagen hem angst aan, je ziet ze met z'n allen optrekken, maar waarheen? Of auto's. Menigten lege flessen ook. Ik schoot ik in de lach bij een oude fauteuil temidden van honderden lege flessen, titel: 'Zigaretten holen' (2008). Individuen zijn even weg. Of worden bedolven onder sneeuw. Metershoog ingesneeuwde parkeerplaatsen, huizen waar lawines binnenvallen. Het leven concentreert zich bij hem in dat typisch Duitse gebouwtje, de kiosk. Waar je aan de straat worst kunt eten en bier drinken, met de BILD-zeitung erbij. BILD, dat woord. Schildershumor.
Maar toen? Er is iets gebeurd. En hij schildert zich eruit, met zijn trompe l'oeils. Wie bedriegt hij daarmee? Zou het kunnen dat hij de wereld even niet kan aanzien? En het daarom voorlopig houdt op de verpakking?
Links:
RSS