Kira Wuck (2)

 In 'Finse meisjes', de gedichten van Kira Wuck, draait veel om het Finse licht, of het ontbreken ervan: 'woorden zijn spaar­zaam als het licht'.

 Nachten die een winter lang duren. Zinnen als: 'dit ben ik in het oudste van de nacht'.

 Of:

 'Je komt niet weg voordat alles ontdooit

daarom trouwt men hier snel'

 

 Een vreemde moeder waart door de bundel. Ze wordt gezocht:

 'misschien liep ze tussen de mensen

op haar hoge hakken

een angstige reiger

waaromheen de lucht bevroor

 

ik zocht en zocht tot er niemand meer was'

 

 Morgen is Kira Wuck te horen in de Avonden.

Tags: