Kleren en gedichten
woensdag 20 november 2013 - 21:16
De eerste keer dat ik Kira Wuck ontmoette was bij een bijeenkomst van Hollands Maandblad waar ze een bemoedigingtoelage kreeg. Ze gaf me de tekst van een gedicht dat ze net had voorgelezen. Haar jurkje viel op. Het was gemaakt van donkerrode bloemetjesstof, met een kanten kraagje en ver van nieuw.
Toen later 'Finse meisjes' zou verschijnen vroeg ik een proef, las en belde om een afspraak. Ze was verlegen zei ze, was nog nooit geïnterviewd. Het werd het Centraal Station. Nu droeg ze een groene jas uit een andere tijd. Wij spraken, de treinen knarsten. We vluchtten onder de overkapping uit. De kleren die ze droeg moesten wel verband houden met wat ze schreef, maar ik kon daar niet naar vragen. Dat zou alles bederven. In het Liegend Konijn staan nu nieuwe gedichten, waaronder 'Minste van beide':
Als je er niet bent dan verstop ik me in jouw huis
speel met de lichtknoppen
aan/uit/aan/uit
zwaai naar het huis aan de overkant
daarna kleed ik me aan
maak me op en was het weer eraf
een lichaam is niet voldoende om het hier warm te houden
daarom draag ik het liefst kleding die iets te krap zit
vroeger knipte je een gat in het midden van mijn trui
terwijl ik hem nog droeg
ik kruip in jouw bad
stolsels in het putje houden het water tegen
dichter dan dit zijn we nooit geweest
terwijl hijskranen buiten de tuin verwoesten
RSS