Lies van Gasse
dinsdag 14 juni 2016 - 17:40
De dichter-schilderes Lies van Gasse heeft een meesterlijk boek getekend en geschilderd. Haar hoofdfiguur in 'Nel, een zot geweld' is de vrouw, de muze, het model, van de schilder en beeldhouwer Rik Wouters (1882-1918). 'Een zot geweld', naar het bekende beeld van Wouters, is een biografie in beeld, lijkend, pakkend. Lies heeft zich al schilderend met Nel - en Rik - vereenzelvigd.
Dat werkt. Nel had van Wouters al iconische trekjes meegekregen. Zelf had ze daar van harte aan meegewerkt met haar ponyhaar, de roodwit gestreepte rokken en jurken. Bij Wouters was Nel al een verhaal geworden. In haar eigen memoires heeft ze dat later nog verder aangezet. Nel ontwierp zichzelf, maakte haar eigen kleren. Bij Lies van Gasse krijgt ze nu een geschilderd heiligenleven.
Eric Min, de Wouters-biograaf geeft zich in zijn inleiding gewonnen: 'Noem het verbeelding,' zegt hij, 'noem het waarachtigheid,'
Lies van Gasse tekent en schildert in de schoenen van Rik Wouters. Ziet Nel opnieuw, brengt haar tot leven, in luttele verfstreken, in al haar houdingen en bewegingen.
Drama genoeg. Kort na hun gelukkige jaren op de Bezemhoek, randje Bosvoorde in Brussel, moet Rik in dienst. De Eerste Wereldoorlog drijft soldaat Wouters op de vlucht naar Nederland. Nel volgt hem. Als hij dan kanker krijgt belandt hij in het Amsterdamse Prinsengrachtziekenhuis. Ze wonen op de Derde Kostverlorenkade. Tegelijk exposeert het Stedelijk zijn werk. Hij wil het per se zien, maar laat een bloedspoor achter op de Stedelijk-trap. Dan sterft hij en wordt tijdelijk begraven op de Katholieke kerkhof tegenover waar nu de Rietveld Academie is.
En later bijgezet in een verzamelgraf voor oorlogsslachtoffers in Bosvoorde, waar hij zijn gelukkige jaren beleefde met Nel.
Links:
RSS