Zag in Arnhem ook - in de hoge koepel van het museum - de panoramische reuzenprints van Alpenlandschappen, lang geleden, in de tijd dat de aanblik van de Alpen nog een sensatie was, door amateurs eindeloos op fotootjes vastgelegd.
Door Lon Robbé werden ze 'digitaal verbrijzeld' en kregen daarna deze vorm. Van dichtbij zie je de pixelpatronen maar van de overkant van de museumkoepel zijn er ruimte, licht en diepte, bergen en lucht. Maar wat is wat? W.G.Sebald gebruikt in z'n boeken soms uitvergrotingen van gravures waaraan dit doet denken. Er ontstaat een soort etseffect. Maar beter misschien, iets nieuws.
Het oude fotootje wordt digitaal uiteen genomen, en uit de verte zie je weer een berglandschap. Zij het van een heel andere, betoverende beeldkwaliteit.
ps. Gedenk de Agfa Photokarte, waarop alle verplichte fotoplekken in de Alpen stonden, met de sluitersnelheid en diafragma's erbij.