Marije Nie

 In november gaat One Million Steps in Duitsland in première. De in Istanbul opgenomen film van tapdanser Marije Nie en de Duitse regisseur Eva Stotz die poëtisch begon maar verkeerde in wat Marije noemt 'een revolutionair sprookje'. Een uniek filmavontuur van vijftig minuten.

 We zitten op het eerste perron van Amsterdam CS en ze vertelt. Zij en Stotz delen ritme, van danspassen en voetpercussie tot ritmische beeldmontage. Steeds andere stappen op de zelfde vierkante meter. Istanbul, verweg en dichtbij tegelijk, op het kruispunt van Oost en West.

 Marije werkt al jaren met avantgarde musici en symfonieorkesten, altijd deels improviserend. Ze kent de partituur, het scenario, maar laat aan het moment over hoe ze het gaat invullen. In deze film stapt ze van het podium in het leven. Daar komen verhalen, ontmoetingen van. Fladderend en tapdansend in je noppenjurkje een vreemde stad binnengaan. Een Turkse vrouw zou zoiets nooit kunnen doen. Maar toch. En toen kwam in juni de opstand. In het park, op het plein waar ze al gefilmd hadden.

Ze gingen terug. Eerst leek het een festival, een feest. De volgende ochtend lag het plein leeg en werkten ze in het niemandsland tussen de barricades, traangas en chaos. Zonder maskers.

 'Dat is als jonge uien in het honderdvoudige, je kan niks meer, het vult je longen en je ogen, alles doet pijn. En maar filmen.'

 Vrijdag vertelt ze haar verhaal in de Avonden.

Tags: