In Memoriam Hans Keller

 Als ik een melancholicus heb gekend was het Hans Keller. Hij wilde in 1969 voor de vpro een film maken over het jeugdsentiment, waarvan ik een gangmaker was. Deels op te nemen in het Betondorp, waar zich Reve's jeugd deels had afgespeeld. Ik moest veel fietsen in die film, zijn cameraman Paul van den Bos had een engelen­geduld.

 Onderweg vanuit Hilversum moesten we van Hans opeens langs de stoep parkeren. Waarom?  'Een lampenwinkel,' zei Paul. 'Dat gebeurt vaker. Let maar op, dan blijft ie heel lang voor de etalage staan staren.'

En katholieke jongen was ie, en dat bleef ie. Ik leerde hem kennen ik denk in 1968. Hans Keller was net bij de VPRO komen werken en hij had vele ideeën. Een zo'n idee was de Grote Gedichtenwedstrijd. Kees Fens en ik zaten in de jury. Waarom ik? Ik was toen veelbelovend. De jury was typisch Hans Keller. Ik maakte kennis met de criticus Hans Gomperts, de dichter Huub Ooster­huis en Hella Haasse. We vergaderden in een zaaltje van Hotel Terminus tegen­over het Hollands Spoor in Den Haag, maar ook in het Amsterdamse priesterhuis waar Huub Oosterhuis woonde. Hella Haasse vertelde me van haar studerende dochter, voor wie ze sinaasappels had meegebracht in een boodschappentas. Toen kwamen de inzendin­gen. Hans bereidde ons wat beverig voor. Er stonden twaalf jute postza­kken met rood­witblauwe strepen in de kamer. Allemaal tot de rand toe vol met gedichten. We bekeken het topje van de ijsberg. En je zag het meteen: dit waren huisvrouwengedichten. Het moeten er duizenden geweest zijn. 'Dat zoveel mensen gedichten schrij­ven,' zei Hans. Een grote bedru­ktheid maakte zich van de jury meester. 'Als we nu allemaal zo'n zak mee naar huis nemen?', redeneerde Hans. Ik heb nog twee van die zakken in huis gehad. En er kleine hapjes van genomen. Het viel niet mee. We hadden ons volkomen vergist in het medium televi­sie.

 'Te veel en van een te geringe kwaliteit,' luidde tenslotte het oordeel van de jury. Maar die heeft hooguit een promille van de inzendingen gezien. Een ploeg werkstudenten stuurde alle inzendingen terug. Met een keurig briefje.

Tags: