Michael Wolf: Life in the city

 In het Haags Fotomuseum, naast het Gemeentemuseum, een middag 'bedazzled' rondgelopen tussen het grote en het kleine. Afmetingen, proporties. Mensen en steden. Van enkele kleerhangers tot complexen van torenflats waar die klerenhangers in thuishoren.

 Wat je onwillekeurig doet bij het kijken naar panorama's die je bevattingsvermogen te boven gaan, is zoeken naar het kleine, dat ontroert. Zoals het wasgoed dat buiten hangt aan de balustrade van balkon 20.578

 Of beter nog, in deze tentoonstelling, blijven staren naar zijn foto's van de bedruppelde gezichten achter glas in de Tokyose metro.

 Maar zelden beleef je het contrast van mens en grootstad zo overdonderend. Ik denk dat de bewoners van de stenen fantasieën zich niet kunnen realiseren hoe groot de wereld om ze heen is. Zo goed als je als televisiekijker niet tot je kunt laten doordringen wat er in Syrië werkelijk gebeurt.

 Het is te veel, teveel. En dus zullen de bewoners elk voor zich een microkosmos bouwen voor zich zelf, waar in te leven valt. Een balkon met wasgoed. Een kleerhanger.

 David Claerbout is met zijn telelenzen al eens doorgedrongen in deze werelden. En merkwaardig, in 2013 had ik het geluk een mini expositie van Michael Wolf te zien in de Amsterdamse Hazenstraat. Daar waren behalve stadsfoto's ook huisaltaartjes te zien.

Weergaloze expositie,  'Life in the city'.