Rijdende rechter

 Voor sommige dingen moet je hebben doorgeleerd. Zoals voor dokter. Maar de volkswil dringt ook al door in de spreekkamers of aan de ambulance.

 Toqueville onderzocht het verschijnsel democratie in Amerika tussen 1835 en 1840. Belangrijke conclusie: kiezers kiezen niet de intelligentsten. Maar daar was aan gedacht. Regeerders werden maar voor vier jaar aangesteld. Om zich te buigen over waar het volk geen zicht op had.

 Maar zelfs dat blijkt 200 jaar later niet genoeg. Tussentijdse correctie moet kunnen, vindt men nu. Het referendum zal gekozenen overleveren aan de grillige volkswil, gedreven door de meest democratische uiting van al: het gevoel.

 'Dat maken we zelf nog wel uit'.

 Waarmee in deze dagen een eind komt aan de democratie.

 Toch sluipt er iets tussen dat hiermee strijdig lijkt. Het heet 'De rijdende rechter'. Een wijze man die de partijen hoort en vervolgens uitspraak doet waarbij ieder zich neerlegt. En o wonder, dat doen ze. Plato zou er voor geweest zijn. Die streed immers zijn leven lang tegen de democratie.

 Ik leg bij deze Amerika voor aan de Rijdende Rechter.