Schipperszoon

 Hij stierf in Nijmegen, aan de Waal, bij Frank thuis. Die beschrijft het zo: 'Ik sta erbij en kijk ernaar, vol ongeloof: daar ligt mijn vader. 'Nou ga ik hoor', zei je, nadat je ons eerst al verteld had van je stokje te gaan. 'Bims' zei je ook nog, vlak ervoor. En je ging, het aftellen begint. 'Nou ga ik hoor', klonk het, voor je in de bank terugzakte.'

 En dan: 'Binnen een minuut lijk je twintig jaar ouder geworden. Kom terug, pa...'.

 Het titelgedicht gaat zo:

 'ik droom in rood/ van het water/ dat langs de romp mompelt/ van een schip/ dat er nog altijd ligt/ met gouden handgrepen/ en wapperende vlaggen/ schipper en matroos lopen met roodbezwete gezichten/ zwijgend door het gangboord/ het lichaam is zuchtend rustig/ in oude dagen'