Silvia Steiger

 Zo geeft ze vorm aan wat haar beweegt. Een angstdroom is 'The Inner Pack of Hounds' (1992), waar een enkele hond in spiegels een angstaanjagende meute wordt.

 Silvia werd in 1940 in Linz, Oostenrijk geboren als dochter van een landmeter die aan de Autobahn werkte voor ie in dienst moest. Ze groeide op in Keulen. Haar overzicht in Belvedère is een reeks van monumentjes voor het hoogstpersoonlijke.

 'Van overvloed' (2013) bestaat uit een berg iepenzaad, een bruidsjurk en een hangmat. Ze schrijft erbij: 'Al jaren zag ik in de lente de immense hoeveelheid iepenzaad op straat liggen. Het gaf me het idee een bruidsjurk van reusachtige afmetingen te maken. En die in een hangmat te presenteren.’

 De bruidsjurk komt terug in haar 'Zelfportret met Oskar' (2004­‑2013). Oskar, 15 jaar lang haar hond. Reden genoeg om met hem te trouwen. Zo poseren ze voor een huwelijksfoto. Op knaapjes ernaast hangt de bruidegoms-outfit die Silvia voor Oskar maakte.

 De foto maakte veel reacties los. Op een tentoonstelling over schaamte in Breda en Eindhoven - waarover veel geschreven is - werd de foto levensgroot vertoond. 'Sommige mensen waren geroerd, anderen vonden het weerzinwekkend.'

 Schaamte zie je ook in haar zelfportretten. Waarin ze zichzelf verbergt. Zoals in de serie 'The Inner Me' (2009). Die zijn opgehangen met grote omkrullende hoeken zodat je haar maar gedeeltelijk ziet. De mooiste vind ik 'Zelfportret met schietlood', een selfie waar een peilloodje aan hangt (2007), zodat het portret toeklapt.