Zeeuws geluk (2)

 Het weerkerende woordje in het memorabele 'Zeeuws Geluk' van Carolijn Visser is 'ei'. Ik herkende het onmiddellijk. Het is een wat zangerige toevoeging aan iets wat je zegt en het betekent iets als 'nietwaar' of 'he'. 'Het is allemaal zo lang geleden, ei.' en het is warm, ei.'

 Carolijn maakte een rondreis door haar geboortestreek, meest Walcheren en Noord-Beveland, waar mijn familie ook vandaan komt. Ik ben er met mijn vader nog een paar keer rondgereden. Hij herkende de daken van veel boerderijen en wist de verhalen. We aten paling en ik leerde dat je die vangt vlakbij een gemaal. Daar is het water warmer, ei.

 Op de schitterende foto's kom ik ook de hoedjes tegen die op een zondag ter kerke gaan. 'De Gereformeerde Bond binnen de Nederlands Hervormde Kerk' werd me uitgelegd, 'die stemden CHU, Christelijk Historische Unie'.

 Dat was te merken, toen we de Middeleeuwse kerk op St. Maartensdijk ('Smerdiek') wilden bezoeken werden we door een hoedje tegengehouden. Geen toegang voor niet-leden. Wat mijn vader ook tegenwierp over tante Eva, die in de pastorie er tegenover had gewoond, niets hielp.

 Later hoorde ik dat er tussen de pastorie en de kerk nog een oude ondergrondse gang moest zijn.

 We bekeken een stokoude moerbeiboom er naast. 'Die stond er toen al, ei. Wat ze ook zeggen, niet te eten hoor.'

Tags: