Estetiek van bovenleiding
zondag 25 juni 2006 - 10:57
Naar Antwerpen. Tanken bij de grens. En kijken naar de Hoge Snelheids Lijn. Bijna klaar. Er zijn op het tracé mooie probleemoplossingen, elegante, bij 170 tunnels en bruggen vanaf Amsterdam. Bewaker van de stilistische eenheid is de architect Paul Wintermans. Hij heeft een politieke en planologische warboel plus het werk van tientallen ontwerpers gedresseerd tot wat bijna één concept lijkt.
Daar zat ik stil, keek naar de ranke bovenleiding, aan weerszijden omhoog gehouden door wat lijkt op de pookjes waarmee de tandarts je gebit inspecteert. Wie heeft deze constructie toch bedacht? Hij is zo sierlijk. Zoveel mooier dan de plompe portalen die je verderop langs de weg naar Antwerpen ziet, op het Belgische deel.En dan het massieve, Albert Speer-achtige beton waarin de trein in Vlaanderen zit ingepakt. Lelijk en slordig, hier en daar staan de betonplaten nog ongelijk ook. In België hoorde ik al spreken van de TGV als Trein met Grote Vaart, het klassiek Belgisch vertalen (van oudsher het zoveel mogelijk behouden van afkortingen, wat tweetalig drukwerk en opschriften goedkoper maakt maar wel vaak koddig Nederlands oplevert omdat het in Brussel gebeurt). Nu het over Antwerpen gaat. Bart Moeyaert is er sinds januari stadsdichter. Na de schitterende Antwerpse stadsdichten van Ramsey Nasr vorig jaar bereikt ook hij een vergeleken met Nederland - waar het vaderlands-, stads- en provinciedichten vooral rijmelarij en rampspoed brengt - ongekend niveau. Lees ze op zijn site.
Links:
RSS