Kamasoetra (2)

 Herman Tieken zag - als eerste Indoloog  - dat het boek niet bedoeld kon zijn als 'doeboek', daarvoor is het te vreemd en te onvolledig, of juist weer te onnodig uitvoerig. Beschrijvingen tot in de krankzinnigste details eindigen desondanks vaak met 'bekijk het zelf'.
Zo onderscheidt de auteur, Vatsyayana, in een hoofdstukje over 'Slaan en kreunen' acht verschillende kreten: 'gejank, gekreun, gekerm, gehuil, gesis, gegil, gesnik, en, als achtste
uitroepen als 'moeder help', 'hou op', 'laat los' en 'genoeg'.'
En, zegt hij: 'Bij wijze van kreunen kan de vrouw ook allerlei diergeluiden voortbrengen, bijvoorbeeld dat van de duif, koekoek, tortel, papegaai, bij, nachtegaal, gans, eend of patrijs.'
 Het gestileerd handgemeen beschrijft hij zo: 'De vuist gebruik je bijvoorbeeld als de vrouw op je schoot zit. Jij geeft haar en por in de rug. Zij reageert zogenaamd kwaad, kreunt, huilt, kermt, en geeft je dan een por terug. Met de rug van je hand sla je haar nadat je je werktuig bij haar naar binnen hebt gebracht tussen de borsten, eerst zachtjes en langzaam, daarna steeds harder en sneller, gelijk op met de passie, tot aan het hoogtepunt. Al die tijd produceert de vrouw gejank of een van de andere acht kreten, in willekeurige volgorde, of steeds een en dezelfde, of om en om. De vlakke hand gebruik je als ze protesteert. Met de vlakke hand, de vingers een klein beetje gebogen, geef je haar een klets om de oren. Zij produceert daarbij binnensmonds gekerm en gesnik, wat aan het eind overgaat in gehuil en gehijg.
De gil klinkt als brekend bamboe, de snik als een pruim die in het water valt....'

 Soms denk ik al lezend aan scènes uit Monty Python. Maar vaker toch nog 'goed gezien, volkomen waar'. 't Loopt zo mooi door elkaar.
Volgende week spreek ik Herman Tieken.