Ina Schermer in het Keizerrijk

Bordewijk (4)

Morgenavond is de Bordewijk-wandeling te horen die Ina Schermer en ik maakten door duister Amsterdam, aan de hand van haar boek 'Langs gevelstenen, sloppen en paleizen'.Z'n jeugd, tot z'n negende jaar woonde Bordewijk aan het Singel, op nummer 198. Het huis is verdwenen.We eindigen, niet ver van daar, in het Keizerrijk, waarheen het dienstmeisje Heintje de jongen Harmen meeneemt:

'Hier heb je de Turfhoksteeg. Nou, wat zeg je, is dat soms geen steeg? Durf je d'r in?'
Ze stonden even stil voor een kleine zwarte spleet. Hij kende de Voorburgwal, nogal natuurlijk; hij had dit nooit gezien. Misschien durfde ze er zelf wel niet in, ze trok hem verder. Samen keken ze in de stegen, maar het ging te vlug, hij zag het niet goed, ze waren de kloven dadelijk voorbij. Stegen, stegen, hij had ze nooit ontwaard, hij was er altijd zomaar voorbijgelopen, veilig tussen zijn ouders, onwetend van het zijwaarts kwaad. Ze liepen er langs en weer terug. De dag ging onderwijl zeer somberen. (...) Een eeuwigheid gingen ze, de bescherming van de Burgwal lag al veel te ver achter zijn rug, onvindbaar, verloren, de steeg kromde pijnlijk. Hij wou vragen te sterven, maar had geen stem, slechts een dikte. 
 

Tags: