Sarah van Sonsbeeck
de lampvrouw (doorsnede), valt weg tegen haar achtergrond
Ina biedt pakje aan op Marktplaats.nl

Marktplaats (2)

Wonen, hoe doe je dat? Voor de Avonden bekeek en beluisterde ik samen met de architecte en beeldend kunstenaar Sarah van Sonsbeeck haar nieuwste installatie 'Marktplaats#1 - Ina, Rotterdam'. Een interieur, een radiotoestel waarop het verhaal van Ina te beluisteren is. En een video.

Wonen. Je eigen huis worden, dat zou weleens de oplossing kunnen zijn. Er zijn en toch niet, als je huis je hoofd wordt.Hier is de verdwijntruc te zien van de vrouw die verandert in een staande lamp, zodat ze volmaakt samenvalt met haar achtergrond. Ze kan ook op het lichtnet worden aangesloten. Sarah leerde haar alter ego Ina kennen op de website Marktplaats, waar ze een wit mantelpakje aanbood. Marktplaats, het afvoerputje voor dromen. Voor elk paar schoenen, leerde ik, bestaat er ook een ideaal - en dus onvindbaar - paar schoenen in de geest. Te zien tot en met zondag zondag 18 november in Kunsteyssen, de Oude Kaasfabriek in Alkmaar, Kanaalkade 65-66, op vrijdag, zaterdag en zondagmiddag van 13.00-17.00

Sarah van Sonsbeeck
Beluister fragment
de enige werkneemster die alleen aan een tafeltje zit
uit de film over Burtynsky van Jennifer Baichwal
de kantine van de grootste fabriek ter wereld

Edward Burtynsky

Zo ziet het er uit. Als de maan een gezicht heeft dan lijdt onze planeet. Hoezeer Edward Burtynsky zich ook van moraliseren zegt te willen onthouden, hij drijft je ertoe. Het is onmogelijk de film over hem en zijn foto's te zien zonder te denken 'dit kan niet zo, er moet iets gebeuren'.En tegelijk te weten dat dit vrijwel onmogelijk is.

Gisteren de documentaire 'Manufactured landscapes' gezien en vanmiddag in Helmond de gelijknamige fototentoonstelling. Over de lijdende planeet. De schoonheid van de aangerichte verwoestingen helpt daar vreemd genoeg bij. Wat mooi is kan niet deugen. Verder komt Burtynsky ook niet. Het vertoonde is een ongeregeld allerlei, geregistreerd over vele continenten. Wie je mist is de grote boosdoener, de mens. Soms doemt er heel even eentje op, zoals het enige meisje dat alleen aan en tafeltje zit in de kantine van de grootste fabriek van de wereld (in China).

Oogbedrog (3)

 Micha Wertheim kwam een andere vorm van oogbedrog tegen. Bij straattekenaars. Bedrog in het plaveisel. Hij schrijft:

 'Waar deze foto's vandaan komen weet ik niet. Internet-wezen. Maar ze sluiten mooi aan.'Kunstenaar onbekend. Het lijkt Engels. Arjen Lubach vult aan: ‘Julian Beever. Zo heet de man van de foto's van Micha. Engels inderdaad. Kurt Wenner, een Amerikaan, maakt vergelijkbare kunst. 'Spectaculaire sites!

Tags: 
Parijs, Avenue George V, hoek Rue Colomb/Rue Quentin
in Lyon

Oogbedrog (2)

Het oogbedrog in München krijgt een vervolg.Wim Bloemendaal schrijft:

'In april was ik in Parijs, in een zijstraat van de Champs Elysees zag ik de straat inlopend iets geks: er klopte iets niet met een gebouw. Dichterbij gekomen ontdekte ik dat men men het werkelijke gebouw aan het restaureren was en het achter enorme plaatwerken had verborgen en ik schreef op mijn weblog: "Niet opgelet. Waren de kastanjes in Parijs nu in bloei of niet? Zouden ze wel moeten zijn volgens Vladimir Dukelsky en Edgar Yipsel Harburg, samen verantwoordelijk voor "April in Paris". Heb er een fraaie uitvoering van op een gelijknamige CD van Count Basie. Maandag heen, gisteravond terug, dus drie dagen de tijd gehad om naar kastanjes te kijken en het niet gedaan. Vanwege het feit dat ik iemand naar de Avenue George V moest brengen kwam ik in de kontreien en ontdekte dat men een enorme schutting had gebouwd om een huis op de hoek van de Avenue George V, de Rue Colomb en de Rue Quentin: een trompe l'oeil."Maar het ultieme bedrog bevindt zich in Lyon. Een beschilderde zijmuur van een huis in Lyon. De grap is dat zelfs de ladders waarop de schilders het decor aan het schilderen zijn, zijn afgebeeld en het decor zogenaamd tegen de gevel wordt opgehesen.’

Koblenz (2): ononplosbaarheden
Koblenz (1)

Beton (18)

Na de discussie over de estetiek van gerepareerde schade - in Beton (16) - werd de ziel van de stratenmaker een onderwerp in het betonforum. Niet voor niks, ik heb eens een overspannen stratenmaker gekend. En in Koblenz zag ik een stukje Duits plaveisel dat ik Arie Schippers stuurde.Hij schreef:

jouw duitse hoekjeheb ik in mijn collectie opgenomenje kunt haast de parallel lezenvan mans ingewikkelde huwlijkslevenik zou niet graag hier dagelijks langs willen lopenMeteen stuurde ik het vervolg: 'Even verderop. Een drama.'Arie reageerde:verschrikkelijkdaar bij de hoekdie brokjesdat zijn de kinderen die zijn de dupemooi mooi ik ben benieuwd of er nog een aflevering komtna deze dramatische scheidingMaar nee. Ik eindigde: 'Helaas, erger kon niet.

A.L.Snijders

Snijders' Vrijplaats

A.L.Snijders bericht dat De Volkskrant hem heeft gevraagd een paar weken de zg. Vrijplaats - vóór op het tweede katern rechtsonder - te vullen.

Ik verheug me. Dat is nou net waar zijn Zeer Korte Verhalen thuishoren.Maandag begint hij.Wat me ook zal benieuwen zijn de lezersreacties. .

Tags: 
Staatsbiblioheek van Beieren, gezien vanuit de Theresienstrasse
Den Haag - Zwarte Madonna met evenbeeld op doek (zomer 2007)
Odeonsplatz met - deels afgedekte - Theatinerkerk

Oogbedrog

Wat is er met dit gebouw aan de hand. Iets trekt aan je ogen. Maar wat?Er op af lopend kost het me moeite. Dan ontdek ik gaandeweg details die niet kloppen.De kleur is een fractie fletser dan in de omringende wereld.In het linker benedenraam wordt een wolk weerspiegeld, maar het is een onbewolkte dag.Ook links is een overgang zichtbaar waar een nieuw stuk doek begint. Er worden 'banen' zichtbaar. Er zitten kreukels rechtsboven, je ziet de aanhechting aan een aluminium paal rechts. Vergroot de foto twee keer (klikken en daarna op het kruis rechtsonder nogeens)

Een reuzenfoto. Dus toch. In München, tegen de gevel van de Staatsbibliotheek in de Ludwigstrasse, die verbouwd wordt. Meer stadinwaarts vond ik er op de Odeonsplatz nog een. Gehangen voor de helft van de gevel van Theatinerkerk, die ook behandeld wordt. Nog zo'n reuzenfoto. En toen schoot me te binnen waar ik het in Nederland pas nog zag. Dit voorjaar. Voor de gevel van de Zwarte Madonna in Den Haag. Alleen, die werd niet gerestaureerd maar gesloopt. Op den duuur, kan ik niet nalaten te denken, zijn fotogevels goedkoper en makkelijker in het onderhoud dan stenen.Bovendien, je kunt ze af en toe ook eens vervangen. Hier de site van de Duitse firma die ze installeert.

Breisach am Rhein (2005)
Karlsruhe 2007

Oben ohne

Jezelf in slaap zappen op een hotelkamer met Duitse televisie.Het aantal kanalen is vrijwel even groot, maar het aanbod verschilt van het onze. Vrij veel nieuws en actualiteit. Minder flauwekul. Er is één duidelijke uitzondering 's avonds laat, de sportzender D:SF live. Die zendt al jaren quizzen uit waarop ik in slaap val. Ik herinner me een quizmasteres in dirndljurk.

Maar wat nu. In Karlsruhe zie ik de zelfde quiz weer. 'Welches Wort suchen wir?' Met de aankondiging 'ein Spiel dauert maximal bis Sendeende' (dat wordt laat, want niemand weet iets). Maar nu draagt de presentatrice alleen een broekje. Wat grappig uitwerkt, want ze doet haar quiz verder net zo ernstig als vroeger. Er staat tenslotte geld op het spel, denkt u nou eens goed na etc.. Merkwaardige branchevervaging. De kijkcijfers zullen wel goed zijn. Weldra een nieuwslezeres 'oben ohne'?

Beton (17)

Arie Schippers vervolgt zijn waarnemingen:

dit zijn de grootste bloempotten die ik in de aanbieding hebnog een keer dan hou ik er over opik ben nog eens gaan kijkenmaar ik begrijp het eigenlijk nog niethet is een tankstationnetje aan de vechtals je van muiderberg door de weilanden naar de vecht fietsdat wil zeggen gewoon zuidwaarts over de a1 de googweg enzodan ga je langs de vecht richting weespen na 50meter ligt daar dit enigma waar duitsland jaloers op kan zijneigenlijk is deze fotode eerlijkstemet wasgoed hondenhok en de niet meer dienstdoende pompennog even ditgemaakt door een stratenmaker op zeeps. inderdaad leef ik ook een beetje mee met de gedachten van de stratenmakeren met de tegelontwerperdie zoekt naar een vondst die niet uit elkaar gereden wordt of anderszins in losse rommel verandertmaar wij in nederland ?? ik ben zo trots op het pompstationnetje aan de vecht

in de martelkamer: 'My shame causes me to look at the floor'
Jonas Staal bij de opening van 'Empathy''
'Wilders-altaartje' (2005)

Jonas Staal

Gisterenavond kwam uit de Amsterdamse galerie MasterS in de Eerste Jan Steenstraat 131 'strobelight', harde muziek. Dit moest wel de aangekondigde expositie van Jonas Staal zijn.'Empathy' is een soort verhoorruimte, annex martelkamer naar het voorbeeld van Guantanamo Bay. De bijbehorende tekst bevat ook een uitgelekt verslag van martelpraktijken op 'Gitmo'.

Martelen zonder aan te raken, hoe doe je dat? Harde muziek en 'strobelights' (permanente 'lichtflitsen') ontregelen je systeem. Maar, de ontregeling die - slaapgebrek - bij een gelovige moslim als een marteling werkt kan voor een westers uitgaanstype puur amusement zijn. In hun uitleg brengen Staal en Vincent van Gerven Oei die diepe ironie aan het licht. Bevrijdende rockmuziek, symbool van het Westen, als een vorm van terreur.Voor wie het even kwijt was, Jonas Staal (26) werd door de rechter vrijgesproken van bedreiging met de dood van Geert Wilders. Er was zes maanden voorwaardelijk en een taakstraf van 240 uur tegen hem geëist. Jonas had twee jaar geleden in Den Haag en Rotterdam herdenkingsmonumenten gemaakt, zoals je ze ziet voor slachtoffers van geweld. Met bloemen, kaarsjes, beertjes en foto's van Wilders (maar ook van Verdonk en Balkenende). Met die altaarachtige installaties wil hij zeggen dat het onderscheid tussen de boodschapper en boodschap vervaagt. Volgens hem een gevolg van het populisme in de Nederlandse politiek, ingezet door Pim Fortuyn. Het Openbaar Ministerie is in hoger beroep gegaan.

Pagina's