Ik krijg liedjes te horen. Er komt een nieuwe CD na 'Green'. Lamento's zijn het. Klaagliederen, maar nooit zonder ironie. Neem het lied over de aanslag op de man in de electrische rolstoel. Waaruit dit fragment: There's an oak, and a birch, by a gate in the grass,And a spider in it's web, by a farm.By the road with an ant, in the tar and a beek,With cows and machines, lopen langs.Platting grass for a laugh, with sweaty hands from the time,Behind the wheel of a car, in the sun.The lamp is alone, by the road to the farm,And the logs are in piles, next to a hedge.There's a fence made of wire, tied in knots by the gate,And the sun lights my legs, and the field.The cows are lying down, in the shade by the hedge,And the wind is blowing strong, through the trees.There are birds in the sky, and a man in a chair,Rolling along with the power, of electricity.He is handycapped but smiling, disabled but is laughing,He is looking at the plats, in the grass.Two boys on their bikes, drag a ramp made of wood,And prepare it for the man, in his chair...Dan Geesin tekent, maakt films en muziek. Hij is van Engelse komaf maar woont en werkt al elf jaar in Nederland. Hij studeerde aan de Ateliers en spreekt vloeiend Nederlands ('natuurlijk, dat moet, hier wordt gewerkt'). Maandag na 21.00 is hij te horen in De Avonden. Met orgeltje.

 Wat de mensen zich al niet wijsmaken. Met een feilloos gevoel voor modern bijgeloof blijft Midas Dekkers jagen op onze idees recues. Toen Duitse jongeren langs de Autobahn kalkten 'Der Wald stirbt' zei hij droogjes dat die dennebomen daar ook niet hoorden. De natuur, het romantisch wanbegrip dat om een permanent démasqué vraagt. Net in een tijd van epidemische kippen- koeien en varkensziekten - analyseerde hij onze gestoorde relatie met het dier, dat we met de ene hand aaien terwijl we het met de andere hand doden en opvreten. De - biologisch niet bestaande - 'kinderwens' kraakte Midas Dekkers juist toen welgestelde boeklezers het eerste, tweede of derde nest ontdekten of herontdekten.   En dan: een kind is geen volwaardig mens maar en larf en moet als zodanig behandeld worden. Om over modern vadergedrag maar te zwijgen.En nu dan: sport. Het boek 'Lichamelijke oefening' komt precies op het moment dat joggers rondom dood neervallen, scheidsrechters meer blessures oplopen dan de spelers en iedereen almaar dikker wordt. Helaas, sport is niet gezond. Onvolprezen Midas Dekkers-timing.

Den Uyl was de eerste schrijver die zich met overgave tegen deze waanzin keerde. Hoe was het mogelijk je op weg te begeven naar een klant, van wie je bij voorbaat al wist dat hij etc.? Bijgaand bericht ontvangen via Frank Koenegracht. Waarmee het weer bij de afzender is beland. Bob den Uyl zag scherp en ver.

 Ook de Publieke Omroep is dezer dagen met extra klantvriendelijke radio- en tv-zenders en programma's verbeten op weg naar een tevreden klant. Op weg zijn blijft mooi.

 'Café De Brug' staat op een raam. Hier leer ik lezen. Eens in de twee kilometer is er een ophaalbrug die door een brugwachter bediend wordt. Hij komt zijn brugwachterswoning uitgelopen, pakt de sleutel waarmee het grote tandwiel in beweging wordt gezet, sluit de bomen en daar gaat de brug, riktiktik omhoog. De enige gebeurtenis op een snikhete dag. Een schip. Kleine aken waren het, vaak geladen met zand. De brugwachter kreeg een kwartje in een klomp aan een hengel.

 De dorpsjongens kwamen hier zwemmen. Evert Schut en ik hadden er een zelfgemaakt bootje, eigenlijk een kist met aan weerskanten wat planken in een punt. Op de papierfabriek van zijn grootvader was een werkplaats waar ze de naden keurig hadden dichtgekit. Evert had het bootje 'Pilente' gedoopt. Dat was Veluws voor waterhoentje, zei hij. Onder de brug zaten we in de Pilente en wachtten. En vroegen aan de zandschippers of we mee mochten. Aanhaken tot de volgende brug. Het mocht vaak. In later jaren raakte het Apeldoorns Kanaal in onbruik. Er verdwenen bruggen, er werd een halfbakken natuurgebiedje van gemaakt. Het kanaal was dood.

 Maar nu, er is een initiatief. De scheepvaart komt terug.

Vandaag, dinsdag 5 september, blijkt dat op de Website van De Avonden NIET het programma is terug te luisteren dat gisteren via de Concertzender van 19.00-22.00 werd uitgezonden maar de uitzending van gisteren 19.00-22.00 op Radio 5. Er wordt aan gewerkt, diep in het Hilversums beton. En, er is verwarring over de Concertzender. Begrijpelijk, de 'oude' Concertzender is nog steeds actief, zij het alleen via Internet, niet meer via de kabel. Via hun site ontvang je die dus.De 'nieuwe' Concertzender met ook De Avonden erop is via de kabel te beluisteren, maar wel degelijk ook op Internet.Hier de link waarlangs de nieuwe Concertzender en dus ook de live-stream van De Avonden via de PC te ontvangen is. Die zender zal binnenkort ook anders gaan heten. Wel zo helder.Twee problemen blijven.Ten eerste de 'buitengebieden', buiten de Randstad waar DAB niet komt of men buiten het bereik van de kabel zit. Daar is de PC aangewezen, en in noodgevallen de satelliet. Informatie daarover hiernaast. En dan het echte 'etherprobleem'. De Avonden zit niet meer op AM (middengolf) of FM. En is dus niet meer live in de auto te horen. Oorzaak van dit alles: de bezuinigingsmaatregelen van deze regering.

Wie ben je? Waar sta je? In een maatschappij die bergen informatie en meningen over je uitstort waar je zelf ook weer uit put om een standpunt te bepalen?Broersen en Lukács zijn pioniers. Oa, voor Volkskrant-online doen ze beeldonderzoek. Nu ontstaan 3D versies van krantenfoto's. Anders dan in Prime Time Paradise, waar de kijker er nog overheen zweefde kun je in virtuele nieuwslandschappen rondwaren. Ze zijn met een grote tentoonstelling bezig, vanaf 11 november as. te zien in het Stedelijk Museum Den Bosch, onder de titel 'Post Horizon'. Dat verwijst naar een buitenpost, een laatste observatiepunt in het grensgebied tussen denkbeeldige en waarneembare realiteit. Het kunstenaarsduo ontleedt de mediamaatschapij niet op een afstandelijke manier. 'The Origin Projects' waarvan hun nieuwste deel in Post Horizon is opgenomen, bevat een onderzoek naar de Westfriese achtergrond van Persijn Broersen.

Vandaag deel 2. Geschreven op dinsdag 3 juni 2003. Wat een cyclus van 500 pagina's had moeten worden vond een abrupt einde. 'Geen toeval,' zegt Snijders, 'mijn leven bestaat uit aanlopen, het maken van een aanloop is het kenmerk van mijn leven. Niet de sprong maar de aanloop.'NB. Vanaf maandag 4 september leest Snijders elke maandag omstreeks 21.55 in De Avonden een Zeer Kort Verhaal.

Sander Bos schrijft: 'Als vaste luisteraar van De Avonden en iemand die geen "kabel" heeft heb ik me beraden op de vraag hoe ik vanaf maandag kan blijven luisteren. Had eerlijk gezegd niet zo'n zin in DAB, omdat onduidelijk is wat daarvan de toekomst is (in Nederland). Via het internet luisteren leek me aanvankelijk vervelend omdat mijn computer niet in mijn woonkamer staat.Inmiddels het Ei van Columbus gevonden: Draadloze audio zender SV 1740 van One for All http://www.megagadgets.nl/wireless-audio-sender-p-495.html prijs pakweg EURO 85. Je plugt een USB-stick in je computer en die zendt het geluid van de computer naar een basisstation dat aangesloten is op de hifiset. Installatie in een minuut. OK het geluid is niet van Fm-kwaliteit maar dat was het AM-signaal ook niet. Wellicht iets voor andere De Avondenfans zonder kabel?'

En hij legt uit dat onze omgangsvormen ten koste zullen gaan van wetenschap en handel. Met vrijheid van meningsuiting heeft het intussen niets te maken. Je kunt heel goed zeggen wat je vindt zonder grof te worden. Zei de Belg. En bij mij rijst weer de vraag hoe en waar het ooit begon. Oeroud is de kwinkslag. De kwinkslag begint met 'Zo'. Hij spreekt de ander direct in zijn hoedanigheid aan en bevat een provocatie. De kwinkslag dient zich aan als grap. Niet serieus gemeend, want je moet in Holland tegen een geintje kunnen. 'Zo Hassan...'. Vul maar in. Geintje.Ik weet waar het vandaan komt. Uit Amsterdam, wereldhoofdstad van de Moet Kunnen-kerk.Hoe leer je het als je geen geboren Amsterdammer bent? Sitemaker en tekenaar SjocoSjon filmde voor zijn website een cursus Intimidatie voor Beginners in vier episoden. De perfecte inburgeringcursus.

 Dag pappa

Geschreven n.a. v. een directe tv.-uitzending, 10 augustus 1966

Dag pappa

ik hoop dat je me ziet

hier in levenden lijve op het netvlies

van je zuurverdiende geld.Ik doe je de groeten van Hans,

eerstgeborene, je zoon, de zuigelingaan de borsten van mamma die uit Boxtel kwam.

Ik heb je jaren gegeven van ergernis misschien.

Ik eet al twintig jaar je brood en

spreek geruime tijd al met jouw stem, pappa. Je weet dat niet; hoort dat niet misschien, maar als ik mij scheer zie ik jouw mond en ogen.

Wees niet teleurgesteld, zie alleen

dat er iets verandert.

Het leven word gemakkelijker en

gevaarlijk. Op elke straathoek wacht de dood. In elk huis wachten schuimrubber kussens Voor elke deur een auto.

De steden veranderen

Prijzen veranderen

Mijn overhemden veranderen elk jaar van kleur Je gezicht verandert langzaam

in het masker van een man van vijftig.

Men maakt kunstharten

kunstbloemen kunstenaars boten van glas

vuur van gas en zuurstof in ijzeren longen.

Men draagt nu geen broeken met omslagen meer.

Kijk naar mij

hoe ik gegroeid ben

uit mijn lederhosen uit mijn maat 36

Je hebt gelijk:de correcte bediening bij Des Indes auto's met meer geluid dan comfort eieren voor 3 cent

met de hand bediende wasmachines Louis Davids Buster Keaton HitIer werkelozen Stalingrad Mae West ijsjes van een dubbeltje

het Jordaan-oproer

dood door longontstekingen die heerlijke trips met de blauwe, kom daar eens om.

Het stopperspilsysteem is verouderd. Goethe werd een orgeldraaier,

de maan een vergrijsde metafoor.

Alleen de dood is nog de oude verschrikking van weleer. Oom Rein stierf.

Je hebt hem begraven in een donkergrijs pak. En ook ik, eensop een doordeweekse dagmet wat overdrijvende wolkenvelden

zal aan je graf staan en huilen.

Maar zo gaat dat altijd. Een zoon leeft meestal langer dan zijn vader.