Merel Noorlander (1)

 Morgen ga ik kijken in de studio van Merel op het NDSM-terrein in A'dam-Noord. Waar ze haar film Il n'est point de bonheur sans toi maakte, die ik zag op de Zomerexpo in het Haags Gemeentemuseum. Gruwelijke animaties van zoetelijke Franse filmstills van rond 1900.

  Over de liefde. De ‘onuitgesproken wreed­heid die harts­tocht naar boven kan bren­gen’. Een klassiek - maar verzwegen - liefdesverhaal. Waarbij je vreemd genoeg gaat denken ‘ja natuurlijk’.

 Het wordt vertoond in een oude bios­coop, een jongen koopt twee kaartjes en de film begint. Eerste scène: de klassieke minnaar brengt een ruiker mee, kust het meisje en vreet vervolgens haar adorerende kop eraf met z'n kunst­gebit. En­thousiast ap­plaus uit de volle zaal. Maar wees gerust, aan 't eind komt ze terug, ze snijdt z'n hoofd af en gaat ermee de zaal in, waar ze het aanbiedt aan het bewonderend publiek. Applaus. Einde.

 Vrijdag te horen in de Avonden.