Maarten van der Graaff (2)

 Let op waar je je stappen niet zet, het kan je dood zijn. Net als met woorden. Maarten van der Graaff die gisteren de Bud­dingh-prijs kreeg weet waar niet. Weet van reductie. En van overschrijding. Waar wel merkte ik twee jaar geleden, toen ik hem en Frank Keizer sprak over hun tijdschrift Samplekanon en later toen zijn bundel kwam. In de Sporthal bijvoorbeeld, een titel uit Vluchtautogedichten:

 Geen les is hetzelfde, maar buik, billen en benen komen altijd aan bod.

Som gebruik ik kleine instrumenten, doe enige loopoefeningen of

volg een circuit.

Ook voor dit geluk is strikte reductie van levensbelang.

 

 Doe dit vanuit je diepe stoel niet af als inspanninkje.

Neem vergif in op een hogere dierkunde.

 

 Kijk naar de met kraters van sterren gebutste plas duister boven je kruin.

En dan naar mijn lichaam in de ruwe handdoek

in Sporthal Lunetten.

Wat zijn wij, dat wij aan elkaar denken?