In Rijksmuseum Twenthe draait zijn 'Hunt for High Tech' die ik zaterdag wil gaan zien. Waarom? Als je willekeurig welk gebouw dat onder je tekenpen ontstaat met modern materiaal ook werkelijk kunt laten bouwen, dan lijkt het maar een stap naar de menselijke verschijningsvormen. Mode, maar dan verder. Zoals Iris van Herpen het al eerder deed. Met in het achterhoofd steeds weer SF-fantasieën waarin hersens met draadjes aan machines en computers worden gekoppeld. Zoals al bijna gebeurt als je ziet hoe Stephen Hawking in zijn hyper-rolstoel leeft.
Nu blijft het nog bij mode en kunst. Maar de grenzen vervagen. Zegt Hess: 'Soms ben ik ontwerper, soms regisseur van een idee of proces.' Zijn ontwerp voor Lady Gaga, de fameuze Slime Dress, begon met bellen blazen met kauwgom. En met kijken naar weekdieren en kikkers met wangen als bellen. Huidkleurig slijm maakte hij, zodat je de overgangen niet meer zag. Huid en lichaam zijn z'n onderwerp, ze worden voelbaar afgetast.
Ik dacht aan Juhani Pallasmaa, de Finse architect en zijn classic The eyes of the skin, waarin hij de verstrengeling van de zintuigen preekt. Ga maar na, wat je ziet dat voel je en ruik je, en voor je het weet hoor je het ook.
RSS