Met hoe weinig kun je toe? Is dat haar inzet? Minder, altijd minder? Mininimaal, in idee en materie?  Eindigt hier de esthetiek? Het verdrietige van kunst is dat minder elk moment kan verkeren in meer. Wat eruitziet als de inhoud van gootsteenkastjes, aan elkaar geplakt met tape, sterft opeens in pretentie. Wil Karla Black aantonen dat wij leven in een wegwerpmaatschappij?

 Het gootsteenkastje blijkt nader dan de rok.

 'Karla Black', zegt de toelichting, 'probeert in te spelen op de intimiteit. Op het geheugen, het onder­bewustzijn van de beschouwer'. Freud wordt erbij gehaald. En er zijn er 'zeeën van sellofaan' die 'schuren tegen schilderkunst'. Beschilderd plastic is een 'landschappelijk element in de ruimte'. 

 Toen werd het me wat te dol. Maandag na 22.00 in de Avonden meer.

 Een opdracht die je moet ontraadselen voor je hem kunt volgen, 'Breng juwelen'. Zo heet de fragiele constructie die hier aan het plafond hangt. Een meterslang stuk plastic, verknoopt tot wat een honingraat lijkt, met een rol erdoorheen waarin hier en daar vloeistof zit die het meest doet denken aan porties goedkope shampoo in een luizig hotel.

 'Breng juwelen.'

 Het duurt even voor er lachjes opkomen. Okee, ik breng diamanten. Ogenblikje mevrouw. Dit alles in de 'projectruimte' van het Gemeentemuseum, die in z'n geheel deel uitmaakt van de voorstelling: het uitzicht op de binnenplaats wordt hier en daar ook geblokkeerd door kleurige smurrie in plastic zakjes. Dat er buiten sneeuw ligt lijkt wel gepland. Materiaal uit het keukenkastje. Voelbaar tot en met, je krijgt er droge vingers van. Wat versterkt wordt door onbeholpen muurschilderingen in kleurgips, dat in stof omlaag is gevallen op de plinten.

 Karla Black is ongrijpbaar.

 Met wat daar werd opgehaald was Karla Black verguld geweest. De Schotse die vanaf vrijdag haar troep-werken exposeert in het Haagse Gemeentemuseum. Want de schoonheid van verval is bijna een dood onder­werp. Wat maar schilderachtig schilfert, afsterft, inzakt, verroest en verzakt was decennia lang favoriet, vooral bij fotografen. Het herinnerde je - zeiden de geleerden - in een opgepoetste wereld aan je ver­gankelijkheid.

 Voorbij, afgedaald naar het stan­daardrepertoire van de vakan­tiefoto. Maar je hebt troep en troep. Zoals je schoonheid en schoonheid hebt. Waar zou de nieuwste tache de beauté te vinden zijn?

 Karla Black werkt met alledaagse onprettige materialen als tape, cellofaan, talkpoeder, folie, plastic zakken. Spul uit een jaren niet uitgeruimd gootsteenkastje - minst geliefde plaats van een huis - of toilettas. Stinken moet het ook. Benieuwd of er muizenkeutels tussen zitten.