Aan mijn dokter

 Deze week verschenen - onder de kop 'Correspondenties' -  op Internettijdschrift Samplekanon drie nieuwe, lange gedichten van Hannah van Binsbergen (1993), die daar in 2012 debuteerde. Sindsdien publiceert ze in tijdschriften en treedt op. Hier het begin van een brief 'Aan mijn dokter':

 Iedereen weet hoe het met mij gesteld is

en u niet slechter dan een ander.

Is het niet heerlijk voor u, dokter

dat ik geen hypochonder ben?

Ik bezoek u bijna nooit, dat moet u toch

zijn opgevallen, en het is niet alleen de afstand,

het is ook de angst dat ik een dure ziekte heb

waarvoor ik niet zal kunnen betalen

en ik geloof niet dat uw medicijnen werken

hoewel ik u aardig vind en uw ziekte betreur.

Ik interpreteer uw initialen als toespeling

op mijn jonge overlijden

een gebeurtenis die ik dagelijks

ophanden houd door te roken.

Jong te sterven is een utopie

het houdt je teloorgang tegen.

Wat is dat voor ziekte?

Het heeft te maken met het probleem

voor in de twintig te zijn en naar huis te willen

om iets moois te aaien dat geaaid wil worden

maar niet naar huis te kunnen gaan.

Je kunt je lopend afvragen hoe je nog

naar jezelf kunt kijken

totdat je weet

als je heel wat ergere dingen gedaan hebt,

dat dat niet kan.

Genoeg, (...)

 

Lees verder op Samplekanon, dat zegt 'magaz­ines are societies'.