Oranje is hier niet. BILD meldt een ''EM-krise'' na het verlies tegen Kroatië.Wel rijden veel auto’s met twee kleine Duitse vlaggetjes aan de dakranden. Net fietste een eenzaam jongetje voorbij met de Duitse vlag om z’n schouders.''Deutschland'' zei hij vriendelijk en was weg.Voor ik hem had kunnen stoppen voor een foto was hij uit zicht.En dan.Aspergetijd, overal zijn ze. Een jaarlijks feest dat wij niet vieren.Ik at ze met een schnitzel en sauce Hollandaise.

En nu ligt er Shanghai Skyline. Reisverslagen uit een razendsnel veranderend land. Van iemand die het heel goed heeft leren kennen. Ze deed ditmaal ook onderzoek naar drie Westerlingen die vroeg in de vorige eeuw al naar China trokken: de schrijvende arts Johan W. Schotman, Nobelprijswinnares Pearl.S.Buck en een in 1900 tijdens de Boksersopstand vermoorde non uit Ossendrecht, de inmiddels heilig verklaarde zuster Adolphine., die van zichzelf Kaatje Dierkx heette. De kerk is in China ongekend populair. Ook als toevlucht voor bejaarden. Immers, vrouwen worden op hun 55ste gepensioneerd, mannen op hun 60ste, pensioen en voorzieningen zijn miniem. En nu dan, terug naar het swingende Shanghai van de jaren '20, de jazz-age? De stad van voor de 'bevrijding'?Carolijn beschrijft het wonder in al z'n facetten. Van lichtarchitectuur, koopgoten en nieuwe rijken met een 'Groot Gezicht' tot de haast en de onachtzame manier waarop in deze Hogedrukpan met mensen wordt omgegaan. En toch zoveel Chinezen dat een paar meer of minder niet echt uitmaakt. Dat vinden de Chinezen zelf. Maandag is ze na 21.00 te horen in de Avonden tijdens een China-special, waarin ook Pay-Uun Hiu.

kijkduin wie zou het niet herkennen je kunt kijken wat je wil de duinen lijken stil te staan maar dit laat ons weten wat er gaande is

hefschroefvliegtuigenVanochtend om een uur of half 7 stukje bij beetje ontwaaktvan het zachte geluid van de brommer van de krantenjongen dat onze kant uit kwam en een voor een de brievenbussen aandeedzoals een hommel zijn bloemen, met hetzelfde vinnige snorren bij het opstijgen.En daarnet de wesp, de eerste van het seizoen,die ik met een glas en een ansichtkaart buiten zette, die moeizaam naar de rand van het glas kroop en toen ik de kaart wegnam, zoemend en met zware slagzij in de richting van de binnenstad verdween: dat was ook al zo helikopteresk. Posted by jaeggi at 01:24 pm

Pay-Uun schreef in februari 2007: 'Er schiet me nog wat te binnen. Over maag, mond en taal gesproken. Er zijn twee (waarschijnlijk meer, maar deze twee ken ik nu) manieren waarop Chinezen elkaar smakelijk eten wensen.De eerste is 'man man chi', wat 'eet rustig' betekent. Als Chinezen je iets goeds willen wensen, doen ze dat vaak met 'man man' (langzaam). In de winkels hier zeggen ze niet 'zai jian' (letterlijk tot ziens) maar 'man man zou'. Ik dacht eerst dat ze me gestoomde broodjes toewensten ('man tou' of 'man shou'), en ik vond het al zo raar dat ze allemaal wisten dat ik zo van gestoomde broodjes houd. Maar Li Wen hielp me uit de droom; ze wensen je 'langzaam lopen' toe.De andere manier om smakelijk eten te zeggen is 'wei kou hao', letterlijk: 'maag, mond, goed'. Ik had het er verleden jaar met m'n juf over dat dat de volgorde een beetje raar is, want het eten gaat eerst door je mond (kou) en dan naar je maag (wei). Maar volgens haar is de essentie dat het eten goed doet in je maag en dus zeg je eerst maag en dan mond. Nou, ze doet er soms ook een gooi naar, hoor, dan moeten we alletwee heel hard lachen. Opvallend is wel dat het in beide zegswijzen niet om het eten zelf gaat, maar om hoe je het doet, of om wat het met je doet. Terwijl wij niet verder komen dan de wens dat het goed smaakt.'

Ik kan dit soort wedstrijden nauwelijks aanzien. Het noodlot in volle werking. En moeten afwachten wat het in de zin heeft.Vaak loop ik er bij weg. De Italianen kwamen tot de draad gespannen het veld op. De Nederlandse underdogs bijna jolig, zich al zo'n beetje neerleggend bij het ergste.En zie het viel mee. Ongeloof verkeerde in een vreemd soort vreugde. Gevolgd door een razendsnel bijstellen van het zelfbeeld. Zie je wel, we zijn eigenlijk heel goed. Winst hoort tot de wonderen. Leven met wonderen, hoe doe je dat?

'Wandelen heeft een religieuze dimensie gekregen, voortgekomen uit Santiago de Compostela,' zegt Peter Jan Margry van het P.J.Meertens Instituut, samensteller van 'Shrines and pilgrimage in the modern word'. 'In de jaren '60, '70 en '80 liep de Westerse wereld een ritueel tekort op, dat nu wordt ingehaald.' De Stille Tocht blijkt een Nederlandse vinding, die afstamt af van de Amsterdamse Stille Omgang, waarmee het Mirakel van 1345 (de uitgebraakte hostie die een doodzieke was toegediend wilde niet verbranden) herdacht wordt. Eens zag ik het.Diep in de jaren '60 kwam ik op een nacht in maart in de binnenstad een voordschuifelende menigte tegen. De cafés waren uitgelopen. Met het bierglas in de hand staarde Amsterdam naar deze provincialen. Het zijn er elk jaar nog steeds 10.000. De Stille Tocht werd een wereldwijd gebruikte rituele vorm van collectieve rouw, van protest tegen de boze wereld. Waxinelichtjes, het licht dat wordt meedragen is een oud zuiveringssymbool. En wat zoekt de bezoeker van het graf van Jim Morrison op Père Lachaise? Morrison is geen heilige die bemiddelt tussen jou en God, zegt Margry, die ter plaatse onderzoek deed en er over schreef, maar een oriëntatiepunt met een religieuze dimensie. Je wendt je tot Jim Morrison om betekenis te geven aan je bestaan. Morgen na 21.00 is hij te horen in De Avonden.

Nu al voel ik alle leven uit me wegtrekken. Bevangen door een groot gevoel van zinloosheid wandel ik onder de vlaggetjes. Juist omdat ik weet hoe het is om op een veld, pardon 'grasmat' te staan.En te zien hoe het geleidelijk mis gaat. Hoe de kansen op een goede afloop, ondanks alle inspanningen langzaam maar zeker afnemen. Ja, ik sta altijd aan de kant van de verliezers. De vergeten wereld van het verliezen. Net verloor Turkije - geheel volgens verwachting - met 2-0 van Portugal. Negentig minuten. Een eeuwigheid.

Raj brengt een eerbetoon aan de duizenden Noord-Indiase contractarbeiders die rond 1900 voet aan wal zetten in Suriname. Na het verlopen van hun contract, besloten velen in Suriname te blijven. Hun dialect namen ze later mee naar Nederland. Zondag 15 juni as. is Raj vanaf 17.00 te zien in 't Blijvertje, Derde Oosterparkstraat 64, in Amsterdam. Gratis, open vanaf vier uur (koffie, thee, appeltaart).Hij introduceert dan ook twee Indiase auteurs: Mangalesh Dabral uit Delhi - in Nederland vanwege Poetry International - en de in Alkmaar wonende schrijfster Pushpita Awasthi. Later worden oa. Gerben Hellinga, F. Starik, Sylvia Hubers, Menno Wigman, Wim Brands en Tsead Bruinja verwacht.Een gedicht/lied van Raj in vertaling:door de warmte van jouw liefdebrandt de kleiovendoor de wind van jouw wapperende sjaalval ik in slaapdoor het licht in jouw ogenblijft het lichtdoor het gerinkel van jouw armbandenontwaakt de ochtendmijn gedachten zijn al jong uitgehuwelijktik ben verbonden met joual het goud van mijn lichaam is gesmoltendoor de warmte van jouw lichaameen beetje stil zit jenaast de schommelwanneer gaan we samen schommelen(...)En een van Mangalesh Dabral: I looked at the cityand smiledand walked inwho would ever want to live herei wonderedand never went back.

Hij had het ding al jaren, was het min of meer vergeten. Hier was hem indertijd nooit iets van gezegd. Dezer dagen begon mijn pc te sukkelen. Natuurlijk had ik er allang naar moeten laten kijken. Maar ja, je voeten zijn ook ver weg. Dat het wel degelijk over mij ging merkte ik toen hij met open buik op de tafel lag bij Herman en Marcel in Haarlem, waar hij ook vandaan komt. Eerst maar eens flink stofzuigen, of beter stof wegblazen op het plaatsje. Ik had al gemerkt dat ie luidruchtiger werd bij warm weer.Met de rest maak ik niemand gek behalve mezelf. Back-ups? IP protocols? Er werkt iets niet en het is onvindbaar. Zoiets eindigt gek genoeg vaak met het fysieke. De plug van de voeding (meest gerepareerde onderdeel bij laptops). Een rot kabeltje (Marcel spreekt heel klassiek van 'touwtjes').Maar ook dat was het niet. Morgen verder. En als het straks weer werkt en ik vraag 'waar lag het nu aan, dan luidt het antwoord waarschijnlijk: 'Dat zullen we nooit weten'. ps. Een dag later, nu met een ander modem, na langdurige telefonische instructie (het 'binnenpraten') doet alles het. Ik zeg tegen Marcel 'het is een wonder dat je nog leeft'. Stel je voor, elke dag weer zo'n stoet nietsbegrijpers op de stoep en aan de lijn. Je pc, dat ben je zelf.