Haddock, Jansen en Jansens en Zonnebloem kunnen moeiteloos worden ingepast. Zonnebloem ontwerpt nieuwe raketten voor Kim en Vladimir. Bordurië en Syldavië zijn er weer. Donald koopt Groenland om er een toren te bouwen waarin hij als wereldheerser kan zetelen. Ook kolonel Sponz, zijn assistent, is terug, bij de snorren van Pleksky Gladz!

 De oorlogsdreiging die onuitgesproken in het werk van Hergé ligt, die zijn grappen altijd een ernstige ondertoon geeft, is er.

 Hergé begon zijn werk in de jaren '30 en ging door tot diep in de Koude Oorlog. Nu weet ik het, het is de ernst, de angst van zijn wereld die ik zo mis. Alles is in deze dagen om te lachen geworden, maar het is een valse, onechte lach. Het wachten is op Jansen en Jansens, die een staatsbezoek van Kim en Trump komen onderzoeken.

‘Ah, maar de yellowhammer (één woord) is ook een vogeltje, de geelgors. Volgens de Vogelbescherming klinkt de zang van het mannetje als de 5e symfonie van Beethoven. De Engelsen (roll over Beethoven!) horen het als "a little bit of bread and no cheese" - en ik denk dat dat de dreiging achter de Brexit is! Hoewel de omgeving waar ik woon, Somerset/Devon/Dorset grensgebied, veel prima kaas maakt, inclusief iets wat ze "Somerset brie" noemen  - maar misschien niet genoeg voor heel Engeland... en "a little bit of bread" zou wel kloppen, want twee-derde van de Britse tarwe komt uit Duitsland, Frankrijk en Canada. Tant pis!

De codenaam is 'randomly selected' door the UK Treasury, dus door civil servants en niet door politici (een subtiel verschil - zie 'Yes, minister'); en de Treasury heeft haar eigen ideeen...’.

 Hele nachten lees ik Engelse kranten. Vannacht was er het uitgelekte overheidsrapport in de Sunday Times over dreigende chaos en tekorten. Rijen wachtende vrachtwagens die twee en een halve dag niet verder kunnen met hun bederfelijke waar.

 Allereerst krijg je het ontkennen, wat Boris Johnson stijf en strak doet. Bangmakerij is het. Maar ja drie maanden stilstand in de Engelse havens, medicijnen- en voedseltekorten, nota bene voorspeld door de eigen regering.

 Dus nu zou de fase moeten volgen van het langzaam onder ogen zien van de ramp die de volkswil, gestuurd door menners als Johnson en Farage dreigt aan te richten.

 Het kan niet waar zijn. Tot blijkt dat het wel waar is.

 En nu gaat Boris dit weekend naar Biarritz, waar hij hoopt een nieuwe, voordeliger deal met Merkel en Macron te sluiten, waarin ook EU-land Ierland gedupeerd wordt. Vergeet het.

 Zou de Engelse verdwazing daar ophouden? Of in een eeuwig stilstaande vrachtfile in Dover?

 Daarmee sliep ik in.

 Op de weg erheen werd mijn vader - de domme Hollander die niet van bergen wist - gecoacht door de schrijver, met veel 'Zurückschalten' en 'Auf dem Motor bremsen'. Vanuit het chalet zag je het Berner Oberland en de Thunersee.

Niet dat ik Heimann ooit heb zien schrijven. Zijn meesterwerk lag wel bij ons thuis op het dressoir en heette 'Mit dem Auto auf du'. Wat, werd me uitgelegd, betekende 'Met de auto op stap'. Luchtige taal voor een hoogst ernstige zaak. Er werd over weinig anders gesproken: de haarspeldbocht, de kokende motor, de grüne Versicherungskarte. ’s Avonds zong hij Zwitserse liederen en begeleidde zichzelf op de banjo.

De tweede schrijver die ik zag was de heer A. van Breda, vader van een schoolvriendje en auteur van 'Plezier met papier'. Waaruit je onder meer kon leren hoe een kraanvogel te vouwen. 'Als je aan z'n staart trekt bewegen zijn vleugels en zijn kop,' legde zoontje Michiel uit.

De heer Van Breda werkte achter glas-in-lood schuifdeuren en wij moesten stil zijn. Wat de schrijver daar deed en hoe er een gedrukt boek uit kon voortkomen bleef me een raadsel.

 Tuinieren is een goddelijke bezigheid, een stukje schepping verzorgen. De ommuurde tuin is binnen en buiten tegeli­jk. In meerdere zin. Je verzorgt en cultiveert ook jezelf. Denk aan Voltaires 'Il faut cultiver son jardin'. Moestuinen, kruidentuinen, wintertuinen. Wordt het buiten te koud dan zijn er altijd nog de wandtapijten vol mooie meiden, eenhoorns, planten en vogels.

Tuinen zijn lusthoven voor alle zintuigen, vogelzang, kab­belende beekjes, schaduw, zachte briesjes, wist Mattheus van Vendôme in 1175 al. Vooral in woestijnen, krijgt zo'n tuin betekenis. Groen is niet voor niets de heilige kleur van de Islam en komt in alle vlaggen voor.

In de fameuze Roman de la Rose uit 1230 wordt de dichter verliefd op een roos. Maar rozen bloeien uit. De Perzische dichter Saadi schreef in 1258: 'Wat zul je bloemen plukken voor je schaal?/ Mijn Rozentuin bevat ze allemaal!/ De rozen pronken maar vijf of zes dagen; de bloei van deze hof zal niet vervagen.'  

Onuitroeibaar. Schreef niet Joe South nog in 1968 'I never promised you a rose garden'.

 'Twas on a Monday morning/ The Gas-Man came to call;/ The gas tap wouldn't turn - I wasn't getting gas at all./ He tore out all the skirting boards/ To try and find the main,/ And I had to call a Carpenter to put them back again.

Oh, it all makes work for the working man to do!

 'Twas on a Tuesday morning/ The Carpenter came round;/ He hammered and he chiselled and he said: 'Look what I've found!/ Your joists are full of dry-rot/ But I'll put it all to rights.'/ Then he nailed right through a cable and out went all the lights.

Oh, it all makes work for the working man to do!

 'Twas on a Wednesday morning/ The Electrician came;/ He called me 'Mr Sanderson' (which isn't quite my name)./ He couldn't reach the fuse box/ Without standing on the bin/ And his foot went through a window - so I called a Glazier in.

Oh, it all makes work for the working man to do!

 Twas on a Thursday morning/ The Glazier came along,/ With his blow-torch and his putty and his merry Glazier's song;/ He put another pane in -/ It took no time at all -/ But I had to get a Painter in to come and paint the wall.

Oh, it all makes work for the working man to do!

 'Twas on a Friday morning/ The Painter made a start;/ With undercoats and overcoats he painted every part,/ Every nook and every cranny,/ But I found when he was gone/ He'd painted over the gas tap and I couldn't turn it on!

Oh, it all makes work for the working man to do!

On Saturday and Sunday they do no work at all:/ So 'twas on a Monday morning that the Gas-Man came to call!

 Jacobs, de vriend van Hergé, die hem vereeuwigde als mummie in De Sigaren van de Farao. Omdat Jacobs zo precies naar zijn locaties werkt konden wij met behulp van Michelin-kaarten precies terugvinden waar het landgoed Troussalet zich bevindt waar de boevenbende zich ophoudt die al maanden het weer van Europa beïnvloedt. Regen, almaar regen en mist. De vaste schurk Olrik is er ook weer bij. In hun laboratorium bouwen ze een apparaat dat bolbliksems als wapen maakt en een gekmakende mist.

 Jan en ik maakten dubbele schokken van herkenning door. We herkenden landschapselementen als het viaduct en het huis van Labrousse en vonden onze oorspronkelijke spanning bij het lezen terug, We werden zelf Mortimer en Blake, de merkwaardig Engelse, pijprokende helden van Jacobs. Engelsen zijn dan nog Sherlock Holmes-achtige speurders.

 De spanning bij Jacobs zit hem in de precisie waarmee hij de locaties tekent. Iets wat hij deelt met zijn vriend Hergé. Alles in de decors moet tot in de puntjes kloppen! En dat doet het nog.

 Het dak lekte, zodat op de vliering erboven vele pannetjes stonden en ik af en toe het laddertje op moest om ze in een emmer te legen, die dan het trapje af brengen en leeg­gieten in de goot.

 De schuine ruimten langs de kanten waren afgetimmerd en bleken volgestouwd met afgedankt huisraad van de laatste honderd jaar. Ik vond een papieren zak met afgeknipt mensenhaar en een grote glazen pot met uitgebakken vet.

 Ik kocht een oliekachel, waarvoor blikken olie moesten worden aangesleept, twee stuks, een straat ver. Het aanmaken ging door een asbesten veter die op de bodem lag een beetje te overgieten en dan met vele lucifers in vlam zien te krijgen.

 Er werd een geiser aangelegd door loodgieter P.Hey, en afgeschot met platen asbest.

 Een keer kwamen mijn ouders kijken. Mijn vader zag meteen dat ik de pootjes van de zitbank uit zijn ouderlijk huis, die ik van hem had geërfd, had afgezaagd. Noodgedwongen, anders kreeg ik het ding de trappen niet op. Hij ontstak ik wilde woede.

 Het huis is later afgebrand en herbouwd als een flatje.

 Hamsteren is gezellig. In 1956, tijdens de Hongarije-crisis, toen de BB-folders in de bus vielen, ontstond bij mij het beeld van bij kaarslicht scheepsbeschuit eten in de kelder. Het ging niet door. Trouwens nogal vies, die beschuit.

 Maar nu gaat het in Engeland om drank, om bepaalde soorten huisdierenvoedsel of dure auto's. De regering heeft een minister voor voedselvoorraden aangesteld. En er komt een medicijnen023

633voorraad. Insuline voor suikerzieken wordt penibel.

 Tja, veel voedsel komt uit de EU, van groenten 85%. Uit Nederland vooral uien en tomaten. Het zou 2 tot 3 jaar duren voor ze die zelf kunnen oogsten.

 Maar hamsteren is een mooie Britse traditie. 'Mijn moeder was 95 toen ze drie jaar geleden overleed,' zegt een functionaris. 'Ze gebruikte nooit suiker, maar toen ze overleed en we haar kast openden vonden we 14 zakken suiker.'

 Ik wacht op hamsterfilmpjes met Wallace & Gromit.

 'Mijn huis is vuil, mijn kinderen, talrijk, krijschen.

De varkens wroeten ronkend in den hof.

Maar bergen, blauw en ver verheven, eischen

Mijn aandacht op, die stijgt uit stank en stof.'

 'Anoniem' zegt het verzameld werk, maar in de uitgave die mijn vriendin erfde wordt Yoeng Poe Tsjoeng genoemd, de verzamelnaam voor poëzie die 'Van geen nut' is.

Mijn vriendin erfde het boekje van haar vader, tekenaar en ontwerper met drie kinderen, voor wie zijn atelier strikt verboden terrein was.

 En altijd weer denk ik aan het verhaal over Hans G. Kresse, de tekenaar en schrijver van Eric de Noorman. Die vele, luidruchtige kinderen had. Er ging nogal eens een inktpotje om.

 De interviewer trof hem aan op de zolder van zijn huis. Waar hij een werkhok had getimmerd, afgeschut met kippengaas tegen spelende kinderen, waarin zijn werktafel stond. Daar ontstonden de avonturen van Eric. En zulke legendarische figuren als Yark de Stijfhoofdige.